การเดินทางเพื่อนำพาฤดูใบไม้ผลิ มาสู่ประเทศยามาโตะ...
ถึงจะโชคดีที่ทุกอย่าง ดำเนินไปอย่างราบรื่นจนถึงตอนนี้...
แต่รอบคอบไว้ก่อนไม่เสียหายอะไรหรอกค่ะ
ในดินแดนอิโยะ พวกเราได้รับอนุญาตให้เข้าพัก
ที่พระราชวังฤดูร้อนของท่านตัวแทนแห่งฤดูร้อนค่ะ
ของฤดูร้อน...
ในฐานะที่เป็นตัวแทนซึ่งมีเพียงสี่คนในประเทศนี้
อาจจะมีเรื่องราวที่อยากพูดคุยกันมากมายก็ได้ค่ะ
มาตั้งตารอชมกันดีกว่าค่ะ
อีกอย่าง
หากมีสายตาจากฤดูกาลอื่นคอยดูอยู่
การเฝ้าระวังของพวกคนจากสำนักสี่ฤดู ก็คงจะผ่อนคลายลงบ้าง
อะไรก็ตามที่ทำให้หัวใจของท่านฮินางิกุ ต้องสั่นคลอน จะปัดเป่ามันออกไปให้เอง
ทั้งพวกคนในหมู่บ้าน รวมถึงการซุ่มโจมตีจากกลุ่มคนชั่วก็ด้วย
เพื่อที่จะไม่สูญเสียท่านฮินางิกุไปเป็นครั้งที่สอง
เพื่อที่จะช่วงชิงช่วงเวลาของพวกเรากลับคืนมา
ท่านตัวแทนแห่งฤดูร้อน...
จะเป็นเพื่อนกันได้หรือเปล่านะ...
ยังคงมี
สายลมพัดผ่าน
เป็นครั้งคราว
สัมผัสผิวกายยามเช้า
เมื่อหิมะละลาย
ความมืดในดวงตาก็เลือนหาย
ตอนนี้
"เธอมองเห็นอะไร?"
เสียงนั้นดังก้อง
แม้ไม่รู้คำตอบ
ในความทรงจำ
รอยยิ้มของเธอวันนั้น
ไม่เคยเปลี่ยนไป
ยังคงไร้จุดหมาย
เป็นเพียงดอกไม้
ล่องลอยไปตามลม
(ลำนำรักผู้พิทักษ์ฤดูกาล ภาควสันตลีลา)
"เอาล่ะ"
ฤดูใบไม้ผลิบานสะพรั่ง
กลีบดอกไม้มาแทนน้ำตา
ตอนนี้
ความโศกเศร้าทั้งหลาย
จบลงไปนานแล้ว
เวลาหมุนเวียน
ฤดูกาลเปลี่ยนผ่าน
ท้องฟ้าสดใสอันห่างไกล
กลืนหายไปกับ
ความทรงจำ
ที่ยังไม่จืดจาง
เสียงนั้น
บ่งบอกถึงฤดูใบไม้ผลิ
พอไปโรงเรียนก็ได้เล่นกับเพื่อน ๆ
มีครอบครัวที่เปี่ยมไปด้วยความสุข
มีพี่สาวที่รักที่สุดอยู่เคียงข้าง
เคยคิดว่าเรื่องปกติเหล่านี้จะคงอยู่ตลอดไป
แต่ทุกอย่าง
มันได้เปลี่ยนไปแล้ว
ทำไมถึงต้องเป็นฉันด้วย...
ซากุระ
มีกระต่ายด้วยแหละ
มีกระต่ายด้วยสินะคะ ท่านฮินางิกุ
มีลูกสุนัขกับลูกแมวด้วยแหละ
เป็นการจับคู่ที่อันตรายต่อใจจังค่ะ
นกก็มี... กระรอกก็มี...
ที่นี่คือสรวงสวรรค์ค่ะ ท่านฮินางิกุ
ไว้มาถ่ายรูปด้วยกันทีหลังค่ะ ช่วยมอบการเยียวยาให้ฉันที
โล่งอกไปทีค่ะที่ไม่ได้รังเกียจพวกสัตว์
ขอแนะนำตัวอย่างเป็นทางการอีกครั้ง ผู้พิทักษ์ฤดูร้อน อายาเมะ ฮาซากุระ ค่ะ
หากไม่รังเกียจ จะให้เตรียมห้องพักให้กับ องครักษ์ฤดูใบไม้ผลิท่านอื่นด้วยไหมคะ
ไม่จำเป็นค่ะ
เพราะให้คอยติดตามอยู่ห่าง ๆ น่ะค่ะ
คงจะเหนื่อยกันมามากแล้ว เชิญพักผ่อนตามสบายนะคะ
ซากุระ เป็นห้องที่วิเศษมากเลยเนอะ
โล่งอกไปทีที่ชอบนะคะ
ขอบคุณสำหรับความกรุณานะคะ
ขอบพระคุณมากนะคะ คุณฮาซากุระ
ท่านคาโยะ ได้โปรดเรียกฉันว่า "อายาเมะ" ทีนะคะ
เพราะตัวแทนแห่งฤดูร้อนก็ใช้นามสกุล "ฮาซากุระ" เหมือนกัน มันเลยดูสับสนน่ะค่ะ
ขอโทษนะคะ ลืมอธิบายให้ทราบไปเสียสนิทเลยค่ะ
ท่านอายาเมะ กับท่านตัวแทนแห่งฤดูร้อนเป็นพี่น้องกันค่ะ
พี่น้อง... นายกับบ่าวเหรอ
ฮินางิกุ... ถึงจะไม่ใช่พี่น้องกับซากุระก็เถอะ แต่ว่า... เพราะดูเหมือนเป็นพี่น้อง
เลยคู่กันเหรอ...
การที่ตัวฉันกับท่านจะเป็นพี่น้องกัน เป็นเรื่องที่สูงส่งเกินไป...
เพราะว่าสนิทกัน ก็เลยคิดว่าไม่เป็นไรซะอีก...
รังเกียจกันสินะ
ขอโทษนะ
ไม่เลย! ไม่ได้รังเกียจเลยนะคะ!
บางครั้งก็ในฐานะสหาย บางครั้งก็ในฐานะพี่น้อง และในฐานะดาบพิทักษ์ของท่าน!
คิดอยู่เสมอว่าอยากจะร่วมทุกข์ร่วมสุข ด้วยกันตลอดไปค่ะ!
พูดจริงเหรอ...
จริงแท้แน่นอนค่ะ!
ถึงจะเคยได้ยินข่าวลือมาบ้าง แต่ทั้งสองคน ดูสนิทสนมกลมเกลียวกันจริง ๆ นะคะ
ไม่หรอก
เพราะฝั่งฉันมีน้องสาวที่เอาแต่ใจเป็นเจ้านายน่ะค่ะ เลยรู้สึกอิจฉานิดหน่อยค่ะ
เอาแต่ใจเหรอ...
ใช่
เรื่องนั้นมันก็...
หากเป็นไปได้ ก็คิดว่าอยากจะไปทักทาย ท่านตัวแทนแห่งฤดูร้อนอยู่เหมือนกันค่ะ...
ตอนนี้เด็กคนนั้นกำลังนอนพักรักษาตัวอยู่ ไว้รอหาจังหวะเหมาะๆ อีกทีแล้วกัน
(ตอนที่สาม: เงาอันเลือนราง)
เพราะเด็ก ๆ อัธยาศัยดีกันทั้งนั้น ถ้าโดนเข้ามาคลอเคลีย ช่วยอุ้มหรือกอดทีนะคะ
มีสิ่งมีชีวิตเต็มไปหมดเลย เป็นเพราะอะไรคะ
เพราะตัวแทนแห่งฤดูร้อนได้รับพลัง "ควบคุมสรรพชีวิต"
ทำให้สามารถพูดคุย และควบคุมเหล่าสิ่งมีชีวิตทั้งหลายได้ค่ะ
ถ้าเกิดว่าได้เป็นตัวแทนแห่งฤดูร้อนก็คงจะดี...
การได้พูดคุยกับพวกสัตว์ คงจะเป็นเรื่องสนุกก็จริงอยู่
แต่ในส่วนของฤดูร้อนเองก็มีความลำบากเหมือนกันนะคะ
ทั้งค่าอาหารเอย ค่าดูแลจัดการเอย ไหนจะงบประมาณที่มีอยู่น้อยนิดจนแทบไม่พออีก...
ยังจะถ่ายอีกเหรอ
ถ้าเป็นไปได้ก็อยากเจียดงบประมาณ ไปลงกับเสื้อผ้าของตัวแทนให้ได้มากที่สุดนะ
นั่นสิคะ!
เสื้อผ้าของตัวแทน คือสิ่งที่แสดงฝีมือของผู้พิทักษ์ คือว่า!
การแต่งกายแบบญี่ปุ่นดั้งเดิมลำบากไม่ใช่หรือไงคะ
วงการชุดญี่ปุ่นดั้งเดิมเข้าแล้วออกยากนะคะ
แต่ว่า...
ดูนี่สิคะ ความน่ารักที่แสนวิจิตรบรรจง!
ความลำบากในการบริหารจัดการก็เพื่อสิ่งนี้นี่แหละ!
วิเศษไปเลยค่ะ...!
ทางฉันเองก็อยากจะพิถีพิถัน กับเรื่องนั้นอยู่เหมือนกันค่ะ
แต่ตัวแทนของพวกฉันดันชอบชุดสไตล์ตะวันตกมากกว่า...
เอาเถอะ มันก็ช่วยประหยัดงบประมาณไปได้เยอะเลยล่ะค่ะ
คะ คือว่านะ... ฮินางิกุไม่ใส่ชุดกิโมโนก็ได้ ใส่ชุดสูทก็ดี...
พูดอะไรออกมาคะ ท่านฮินางิกุ!
ท่านคาโยะ!
ถึงคิดว่าชุดสไตล์ตะวันตก คงเข้ากับท่านเหมือนกัน แต่ยังไง!
ชุดญี่ปุ่นดั้งเดิมก็เหมาะกว่าแหละค่ะ!
อย่างงั้นเหรอ
- ใช่เลยค่ะ! - ใช่เลยค่ะ!
ขอบคุณสำหรับความเหนื่อยยาก ที่ทำให้มันอุบัติขึ้นบนโลกมนุษย์ค่ะ
เพราะต้องประกอบพิธีติดต่อกัน คงจะเหนื่อยใช่หรือเปล่า
เดี๋ยวจะรีบไปเตรียมน้ำชาและขนมมาให้ตอนนี้เลยนะคะ
เดี๋ยวฉันช่วยด้วยอีกแรงค่ะ
ท่านฮินางิกุ
ช่วยกรุณารออยู่ที่ห้องก่อนได้ไหมคะ
อื้ม
ถ้างั้น ท่านคาโยะ
ขอตัวก่อนนะคะ
คุณกระต่าย...
คุณกระต่าย
สวัสดีจ้ะ
ชื่อ ฮินางิกุ คาโยะ ค่ะ
หรือว่าจะเป็น ท่านตัวแทนแห่งฤดูร้อนใช่หรือเปล่าคะ
มีธุระอะไรกับฮินางิกุหรือเปล่าคะ...
เพราะว่า วิธีการพูดของฮินางิกุ
มัน... แปลก ๆ หรือเปล่านะ...
ฉัน
รูริค่ะ รูริผู้เป็นตัวแทนแห่งฤดูร้อน
ฮะ ฮินางิกุก็คือฮินางิกุ...
ค่ะ
พี่สาวได้พูดอะไรเกี่ยวกับฉันบ้างหรือเปล่าคะ
คะ คุณอายาเมะเหรอ
เพราะอาการไม่ค่อยดี ก็เลยนอนพัก... พูดไว้แบบนั้นค่ะ
แค่นั้นเองเหรอ อย่างอื่นล่ะ ไม่ได้พูดอะไรบ้างเลยเหรอ
ค่ะ
นึกแล้วเชียว สำหรับพี่สาวน่ะ เรื่องของฉันจะเป็นยังไงก็ช่างมันแล้วละ
มะ ไม่ใช่แบบนั้น
ไม่ได้บอกอะไรฉันสักคำ แล้วออกไปรับท่านตัวแทนแห่งฤดูใบไม้ผลิ...
แต่ว่า อาการมัน...
ไม่ได้เป็นอะไรเลย แข็งแรงดี แต่ว่า
เพราะว่าหงุดหงิดก็เลยไม่ออกไป...
จะไม่ออกไปเพื่อทำให้ลำบากใจด้วย
ก็เพราะ
ฝ่ายที่ทรมานกว่าคือฉันต่างหาก...!
คือว่านะ... ท่านตัวแทนแห่งฤดูร้อน...
ไม่ได้จะพูดจาว่าร้ายอะไรหรอก...
แต่ฮินางิกุเองก็...
รูริ
ท่านฮินางิกุ! ตามหาตัวแทบแย่เลยค่ะ!
ขะ... ขอโทษ...
รูริ! ออกมาขอโทษเดี๋ยวนี้!
คะ คือว่า ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
รีบออกมาเดี๋ยวนี้เลย! เลิกหนีเวลาที่สถานการณ์ไม่เป็นใจได้แล้ว!
คุณอายาเมะ
ก็แค่ทักทายกันนิดหน่อยเองค่ะ เรื่องจริงค่ะ
ท่านอายาเมะ เจ้านายไม่ได้บาดเจ็บตรงไหน ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
ขออภัยที่ทำให้เสียยบรรยากาศนะคะ
พอได้เห็นพฤติกรรมที่เอาแต่ใจตัวเอง มากขนาดนี้ก็เลยรู้สึกโกรธขึ้นมา...
อย่าคิดมากไปเลยนะคะ
เรื่องที่ก่อนหน้านี้ยังไม่มีโอกาสได้บอกน่ะค่ะ
คือรูริขังตัวเองอยู่ในห้องแบบนั้น ไม่ยอมออกมาข้างนอก 3 เดือนแล้วค่ะ
เรียกได้ว่าเป็นการประท้วงหยุดงานค่ะ
ประท้วงหยุดงาน... เหรอคะ
เพราะว่าฉันกำลังจะแต่งงาน ก็เลยต้องลาออกจากการเป็นผู้พิทักษ์ค่ะ
เป็นเพราะเรื่องนั้น น้องสาวก็เลยโกรธเป็นฟืนเป็นไฟเลย
ซากุระ... มีแผนจะแต่งงานบ้างหรือเปล่า...
มะ ไม่มีค่ะ!
ความปรารถนาของตัวเองคือการอยู่ รับใช้เคียงข้างท่านฮินางิกุไปชั่วชีวิตค่ะ!
ทั้งแผนหรือความปรารถนาก็ไม่มีทั้งนั้นค่ะ!
ถะ... ถ้าเกิดถูกท่านพี่อิเทโจพูดใส่ขึ้นมาล่ะ
ทำไมถึงพูดถึงหมอนั่นขึ้นมาล่ะคะ
ซะ ซากุระ... น่ากลัว...
ก็เพราะ ตอนเด็ก ๆ ซากุระกับท่านพี่อิเทโจเคย...
นั่นมันความรู้สึกเมื่อสิบปีก่อนค่ะ
มันลงถังขยะ ผ่านโรงแยกขยะ แล้วก็โดนเผาทิ้งไปเรียบร้อยแล้วค่ะ
อย่างงั้นเหรอ...
ใช่แล้วค่ะ
ไม่นะ...
ทั้งที่อุตส่าห์...
ท่านฮินางิกุ!
ขอโทษนะ
ซากุระ...
โล่งอกไปทีที่ไม่ร้ายแรงนะคะ...
อาการของท่านคาโยะเป็นยังไงบ้างคะ
มีไข้นิดหน่อยจริงด้วย
คงเป็นเพราะเหนื่อยล้าจากการอุบัติ ของฤดูใบไม้ผลิติดต่อกันหลายวันนั่นแหละ
ไม่แปลกเลยที่จะเป็นแบบนั้น
โชคดีที่ดินแดนแห่งนี้มีชีพจรวิญญาณ ที่ช่วยเสริมพลังเหนือธรรมชาติไหลผ่านอยู่ค่ะ
ขอให้พักผ่อนรักษาตัวตามอัธยาศัย จนกว่าจะถึงเวลาออกเดินทางไปยังเทชูนะคะ
ขอบพระคุณมากนะคะ
แล้วก็...
ได้รับอนุญาตให้ใช้ห้องครัวแล้ว เดี๋ยวจะไปทำโจ๊กมาให้ค่ะ
กรุณาพักผ่อนให้เต็มที่นะคะ
โจ๊กน่ะ...
ถ้าบอกว่าอยากได้แบบที่ใส่ไข่ด้วย จะดูเอาแต่ใจไหม...
ไม่ว่าจะมีไข้หรือไม่ก็ตาม สำหรับซากุระแล้ว เชิญพูดเอาแต่ใจได้ตามสบายเลยค่ะ
จะยินดีเป็นอย่างยิ่งค่ะ
ท่านฮิเมดากะ
ท่านอายาเมะ
ต้องขออภัยด้วยนะคะที่แต่งตัวแบบนี้
อา ไม่เป็นไร อย่าได้เกรงใจกันไปเลย
คือว่า มีอะไร
เปล่า... แค่คิดว่าท่านฮิเมดากะทำอาหารเป็นด้วยเหรอน่ะ
แค่โจ๊กเองนะคะ ไม่ว่าใครก็ทำเป็นค่ะ
ถึงจะเป็นเรื่องที่น่าอายก็เถอะนะคะ แต่ว่าฉันไม่เคยทำเลยค่ะ
เพราะที่ผ่านมาทุกอย่างมีคนรอบข้างคอย จัดการให้มาโดยตลอดเลยน่ะ...
ไม่ได้เรื่องสินะคะ ทั้งที่จะแต่งงานแล้วแท้ ๆ
อย่างน้อยก็ควรจะทำโจ๊กให้เป็น เผื่อไว้ในตอนที่สามีเป็นหวัดสิ...
ลองทำด้วยกันดูไหมคะ
หลังจากนี้ก็แค่รอค่ะ ตามคำขอของท่านฮินางิกุ ครั้งนี้จึงใส่ไข่ลงไปเป็นลำดับสุดท้ายค่ะ
คือว่า เรื่องของท่านตัวแทนแห่งฤดูร้อน... พอจะเล่าให้ฟังได้หรือเปล่า...
เป็นเรื่องน่าขายหน้าที่สุดเลยค่ะ ถึงขนาดโดนเจ้านายประท้วงหยุดงานใส่เนี่ย
ไม่ คือแบบ...
คือน้องสาว... มีบางมุมที่คิดว่าตัวฉัน เป็นสมบัติส่วนตัวของเธอมาตั้งแต่เด็ก ๆ แล้วน่ะ
เรื่องที่จะแต่งงานแล้วต้องเลิกจากการเป็นข้ารับใช้
ทำให้เธอรู้สึกเหมือนกับว่า พี่สาวถูกคนอื่นขโมยไปน่ะค่ะ
ทั้งที่เธอเป็นของของฉันแท้ ๆ... น่ะ
แต่ว่า
ยอมอนุญาตง่าย ๆ เลยเหรอคะ ทาง "หมู่บ้าน" น่ะ
เพราะทางฝั่งฤดูร้อนมีธรรมเนียมปฏิบัติ ที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวอยู่น่ะค่ะ
สำหรับตัวแทนแห่งฤดูร้อน ในวัยเยาว์จะให้ครอบครัวเป็นผู้ดูแล
เมื่อถึงวัยอันควร ก็จะให้ผู้ที่มาเป็น คู่ครองเป็นผู้ค้ำจุนไปตลอดชั่วชีวิต
ต่อให้ฉันไม่ได้แต่งงาน ตำแหน่งผู้พิทักษ์ก็คง
ถูกส่งต่อให้กับคนที่จะมาเป็นสามีของรูริ ในสักวันหนึ่งอยู่ดีนั่นแหละ
ถ้างั้น... ท่านตัวแทนแห่งฤดูร้อนเองก็จะแต่งงานด้วยเหรอ
ได้ดูตัวและหมั้นหมายกันเป็นที่เรียบร้อยแล้วค่ะ
แม้ฝ่ายนั้นจะเป็นคนที่รูริเอง ก็ไม่ได้เกลียดอะไรก็เถอะค่ะ...
รูริเองก็เข้าใจดีแหละค่ะ...
ว่าการแต่งงานของแต่ละคนคือความสุขของกันและกัน
รวมถึงเรื่องที่ไม่อาจหวนกลับไปแก้ไขอะไรได้
ถึงจะเข้าใจดีก็เถอะ แต่ก็ไม่อาจยกโทษให้ได้...
ขอโทษนะคะ เผลอพูดเรื่องที่ไม่จำเป็นออกไปจนได้...
ทางฝั่งฤดูใบไม้ผลิคงไม่มีเรื่องหนักใจแบบนี้สินะคะ
ทางฉันเองก็เคยโดนประท้วงหยุดงานใส่เหมือนกันค่ะ
ท่านฮินางิกุที่กลับมาจากการถูกลักพาตัว เอาแต่เก็บตัวเงียบอยู่ในห้องมาโดยตลอด...
กว่าจะกลับมาทำหน้าที่ได้ในครั้งนี้
ต้องใช้เวลาถึงสองปีเลยค่ะ
ถูกคนชั่วลักพาตัวไป แล้วก็ถูกกักขังเอาไว้ตลอดเลยใช่ไหม...
การที่เกิดอาการเสียขวัญก็ถือเป็นเรื่องธรรมดา...
ทางหมู่บ้านฤดูใบไม้ผลิยุติการค้นหาอย่างรวดเร็ว
แล้วก็เอาแต่เฝ้ารอให้ท่านฮินางิกุตายจากไปน่ะค่ะ
ในวินาทีที่ตัวแทนตายลง
ผู้ที่จะมาสืบทอดแทนก็จะถูกเลือกขึ้นมา จากท่ามกลางพวกเราเหล่าตระกูลสี่ฤดู
โดยเหล่าทวยเทพ...
หรือว่า...
ใช่แล้วค่ะ
หากท่านฮินางิกุตายขึ้นมา
ตัวแทนคนใหม่ก็จะถือกำเนิดขึ้นโดยอัตโนมัติ
เพราะอย่างนั้นถึงได้ทอดทิ้ง
เพราะการเฝ้ารอให้ตายทั้งง่ายดายและ แน่นอนกว่าการออกตามหาเป็นไหน ๆ
หากมองอีกมุม การที่ไม่มีตัวแทนคนใหม่ ถูกเลือกขึ้นมาไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหน
ก็เป็นหลักฐานที่ยืนยัน ว่าท่านฮินางิกุยังมีชีวิตอยู่นั่นเอง
ถึงอย่างนั้น
พวกคนในหมู่บ้านกลับ...
ท่านฮินางิกุทราบเรื่องราวทุกอย่างดีอยู่แล้วละ
ตอนที่ฉันได้พบอีกครั้ง ไม่เพียงแต่จะปฏิเสธการอุบัติของฤดูกาลเท่านั้น
แม้แต่การจะมีชีวิตอยู่ต่อก็ยังปฏิเสธไปแล้ว...
ทุกคนอยากให้
"ฉัน" ตายไป ชะ ใช่ไหม
เพราะอย่างงั้น ถึงได้บอกไงว่าจะยอมตายให้ตามที่ต้องการ
แต่ว่า เรื่องนั้นก็เป็นเรื่องที่เข้าใจได้
ทั้งที่ถูกยกยอว่าเป็นดั่งเทพเจ้าอะไรนั่น แต่กลับถูกโขกสับใช้งานเยี่ยงทาส
พอไม่ทำตามที่สั่ง ก็ถูกก่นด่าว่าเป็นของมีตำหนิเสียอย่างนั้น
พอหมดความจำเป็นก็ถูกฆ่า ถูกกำจัด ถูกเปลี่ยนตัว เรื่องแบบนั้น
หากถูกปฏิบัติราวกับฟันเฟืองเพื่อให้ ฤดูกาลของโลกใบนี้ขับเคลื่อนไปได้ละก็...
มีตัวแทนคนหนึ่งเคยพูดเอาไว้ว่าพวกเรา มันก็เป็นได้แค่ "ปศุสัตว์" เท่านั้นค่ะ
ไม่มีอิสระใด ๆ ทั้งสิ้น เป็นเพียงแค่สิ่งที่ถูกเลี้ยงเอาไว้เท่านั้น
คิดว่าพอจะเข้าใจอยู่นะคะ
ตัวแทนแห่งสี่ฤดูอะไรนั่น... ทั้งที่ไม่ได้อยากจะเป็นมันเลยแท้ ๆ...
โรงเรียนก็ไปไม่ได้
รวมถึงเรื่องการหาเพื่อนหรือการไปเที่ยวเล่นก็ด้วย
เรื่องธรรมดาที่ใคร ๆ เขาก็ทำกันกลับทำไม่ได้...
ทุกสิ่งทุกอย่างถูกกำหนดเองตามใจชอบ แม้แต่คำว่าไม่เอาก็ไม่ได้รับอนุญาตให้พูด
อึดอัดจนแทบขาดใจเลยละ
ทั้งที่ก็ยังทำอยู่แท้ ๆ ทั้งที่พยายามอยู่แท้ ๆ
ถึงอย่างนั้น
กลับถูกรังเกียจ ถูกเคียดแค้น ถูกก่นด่า
พอถูกกดดันว่าต้องทำอย่างนั้นอย่างนี้ มากขึ้นก็เกือบจะถูกฆ่าตาย
เรื่องการอุบัติของฤดูกาลอะไรนั่น ไม่ได้ทำเพราะชอบเสียหน่อย
ที่จริงแล้วจะเป็นยังไงก็ช่างหัวมันสิ
ที่ฉันเรียกฤดูร้อนมาก็เพื่ออายาเมะเท่านั้น...
ขอโทษนะคะ
พอดีน้องสาว... มักจะพูดแบบนั้นบ่อย ๆ น่ะ...
ท่านอายาเมะ
ท่านตัวแทนแห่งฤดูร้อน เพียงแค่กำลังงอแง เอาแต่ใจเท่านั้นแน่เหรอคะ
เรื่องนั้น...
หมายความว่ายังไงเหรอคะ
เมื่อกี้เพิ่งพูดออกมาสินะคะ
เรื่องที่ท่านรูริเรียกฤดูร้อนมา ก็เพื่อท่านอายาเมะ... เพื่อท่านยังไงละ
ตัวแทนน่ะอุบัติฤดูกาลขึ้นมาด้วยหัวใจ
สำหรับท่านตัวแทนแห่งฤดูร้อนแล้ว ท่านอายาเมะน่ะ
เป็นดั่งที่ยึดเหนี่ยวจิตใจที่ไม่มีสิ่งใดมาทดแทนได้
บนโลกที่แสนโหดร้ายและไม่เป็นไปตามดั่งใจหวังใบนี้
ก็ยังคงนำพาฤดูกาลมามอบให้และหมุนเวียนมันต่อไป
ถึงขนาดทำให้ปาฏิหาริย์เช่นนั้น กลายเป็นจริงขึ้นมาได้...
เพราะฉะนั้น ต่อให้จะมีคนอื่นที่ชอบอยู่ก็ตาม
แต่การที่ต้องสูญเสียท่านไปมันทรมาน เกินกว่าที่จะทนรับไหว...
หากมองว่าความเจ็บปวดนั่น
เป็นเพียงแค่ความเอาแต่ใจล่ะ...
ไม่ว่าจะผ่านไปนานเท่าไหร่ ปัญหาก็คงไม่ได้รับการแก้ไขหรอกจริงไหม
ขอบพระคุณ
มากนะคะ
พอคิดว่ามีคนที่คอยเข้าใจ ตัวแทนอย่างท่านฮิเมดากะอยู่ด้วย
ก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาบ้างแล้วค่ะ
ไม่หรอก ขอโทษค่ะ... ทั้งที่ยังไม่ได้พบ ท่านตัวแทนแห่งฤดูร้อนตัวจริงเลยแท้ ๆ
แต่กลับพูดจาเหมือนรู้ดีไปซะได้...
ไม่เลย มันเป็นถ้อยคำที่จำเป็น
บางที
คงอยากให้มีคนพูดแบบนั้นมาตลอดเลยละค่ะ
รูริ
แสดงฤดูร้อนให้เห็นทีสิ
ต่อให้จะไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้อีกเลยก็ตาม...
อยากเห็นฤดูร้อนของรูริจัง
แค่อยากขออนุญาตให้ยังคงรักต่อไปได้ก็พอ
ชอบฤดูร้อนที่รูริมอบให้จังเลย
เพราะรักที่สุด...
ยังไงละ
คือว่า
อา เปล่า...
ไม่มีอะไรหรอกค่ะ...
ไข้ลดลงแล้วสินะคะ
คนชั่วเหรอ...
ถึงจะยังไม่มีการติดต่อมา จากพวกสำนักสี่ฤดูเลยก็เถอะ...
ซากุระ...
(ไม่สามารถระบุเวลาได้ / อยู่นอกประเทศ) (บริการเครือข่าย: ไม่มีการเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ต}
ไม่เป็นไรค่ะ ท่านฮินางิกุ
ซากุระจะปกป้องให้ได้แน่นอนค่ะ
ลงไปข้างล่างแล้วรวมตัวกับคนอื่นกันเถอะค่ะ
พบตัวเป้าหมายแล้ว กำลังทำการจับกุมครับ
ซากุระ!
กะพริบตาสองครั้ง
ฉันก็ยังเป็นเธอไม่ได้
มีชีวิตอยู่และได้พบกัน
แสงแดดแห่งฤดูใบไม้ผลิ
สาดส่องน้ำตา
"เหนื่อยแล้วหรือ?"
ยังมีเรื่องราวมากมายที่ไม่รู้
จนรอไม่ไหว
แม้พรุ่งนี้ที่เป็นดั่งใจหวัง
จะไม่มาถึงเลยก็ตาม
แต่เมื่อวานเรายังได้หายใจต่อ
ในวันข้างหน้า
ไม่ว่าจะรู้สิ่งใด
ก็ไม่สำคัญ
เพราะเรายังจับมือกัน
เหมือนในวันนั้น
ฤดูกาลที่เวียนผ่าน
แม้ยังไม่รู้ปลายทาง
แต่เมื่อวานเรายังได้หายใจต่อ
ในวันข้างหน้า
ไม่ว่าจะรู้สิ่งใด
ก็ไม่สำคัญ
เพราะเรายังจับมือกัน
เหมือนในวันนั้น
(ตอนต่อไป: สายลมยามเช้า)