ที่แห่งนี้
คือที่ที่คนเป็นและคนตายจะโคจรมาเจอกัน
หากแต่มิใช่เพื่อตั้งตนเป็นปฏิปักษ์
เวลาเองก็เป็นหนึ่งเดียวกัน
ที่นี่ ทั้งอดีตและอนาคต
ต่างก็หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน
ที่นี่คือ… สวรรค์งั้นเหรอ
(เธอผู้มาเยือน)
นี่ เจ้าน่ะ
ข้าหมายถึงเจ้านั่นแหละ
เจ้าคิดว่าที่นี่คือที่ไหนกัน
ที่นี่ก็คือ
ดินแดนแห่งผู้วายชนม์
ใช่ ข้าได้ตายไปแล้ว
ข้าล้มเหลวในการล้างแค้นให้กับท่านพ่อ
แล้วก็ตาย
(สการ์เล็ต)
(ปลายศตวรรษที่ 16 อาณาจักรเดนมาร์ก)
ท่านพ่อคะ
สการ์เล็ต
ท่านแม่คะ ท่านพ่อกลับมาถึงแล้วค่ะ
ท่านพ่อคะ
- สการ์เล็ตลูกรัก - คิดถึงท่านจังเลย
ที่พวกพ่อกลับมาได้ปลอดภัย เพราะลูกภาวนากับพระเจ้าไงล่ะ
สั่งกองทัพให้เคลื่อนพลสักทีสิ แอมเลธ
คลอเดียส
ต้องเข้ายึดครองก่อนจะถูกเล่นงาน
น้องข้า อย่าเพิ่งวู่วาม
การศึกไม่สร้างประโยชน์ให้ใคร
เราจำเป็นต้องตั้งโต๊ะเจรจาหาทางออกที่สมดุล
ผูกไมตรีจิต มิใช่สร้างศัตรู
นั่นต่างหากที่จะเป็นหนทางรอด
ท่านช่างเป็นราชาที่ขลาดเขลา
ราชาแอมเลธเป็นผู้ปกครองที่ดีขอรับ
ท่านเป็นที่รักของปวงชน
ทั้งยังได้รับความไว้วางใจ จากอาณาจักรใกล้เคียง
สการ์เล็ต สิ่งสำคัญก็คือ
ความเชื่อใจและมิตรภาพเหนือความเป็นปฏิปักษ์
ข้าจะเป็นองค์หญิงแบบที่ท่านพ่อต้องการ
แต่ก่อนจะเป็นองค์หญิง ลูกก็เป็นเด็กผู้หญิงธรรมดา
จงเติบโตขึ้น อย่าได้เกรงกลัวอะไรเลย
เสร็จแล้ว
หล่อเหลาใช่เล่น พ่อดีใจนะ
(แอมเลธ)
ท่านแม่คะ ข้าจะเป็นดังที่ท่านพ่อปรารถนา…
มือเจ้าช่างโสโครก
สามีข้ารักลูกมากเกินไป
เจ้านั่นก็เป็นแค่ไอ้ขี้ขลาด ในคราบนักบุญจอมปลอม
ทั้งที่สามีข้าครอบครองทุกอย่าง
แต่ท่านกลับไม่มีอะไรเลย
- เป็นพี่น้องกันแท้ๆ - ถูกของเจ้า
ข้าฝันมาตลอดว่าอยากจะหยอดยาพิษ
เข้าหูเจ้านั่นตั้งแต่ยังเยาว์
ข้าจะไม่ยอมถูกหยามไปตลอดชีวิตแน่
ข้าสาบาน
ข้าจะอยู่ใต้อาณัติของชายที่จะเป็นกษัตริย์เสมอ
หากท่านมุ่งหมายจะเป็นกษัตริย์
ก็จงพิสูจน์ให้เห็น
ข่าวด่วน
มีหนอนบ่อนไส้อยู่ในวัง
จับมันไว้ อย่าให้มันหนีไปได้
ฟังให้ดี
อย่าให้มันหนีไปได้เด็ดขาด!
โอ๊ะโอ
รีบๆ เดินขึ้นไปสิ
พี่ชายของข้า แอมเลธ
กล้าดียังไงถึงรวมหัวกับอาณาจักรเพื่อนบ้าน กระทำการทรยศอาณาจักรตัวเอง
น้องข้าผู้กระหายในอำนาจ
ความกระหายอำนาจที่ไม่รู้จักพอของเจ้า จะทำให้เจ้ากลายเป็นฆาตกร
หุบปาก
โอ เหล่าปวงชนเอ๋ย
ผู้ใดทรยศ ผู้นั้นจะต้องได้รับโทษทัณฑ์
หากสำเร็จโทษทัณฑ์แล้ว
พระองค์จะต้องเลือกข้าให้ขึ้นครองบัลลังก์แน่
องค์ราชาไม่มีทางทรยศพวกเราแน่
ต้องเป็นเรื่องเข้าใจผิดแล้ว
ลงมือได้
- ท่านพ่อคะ - สการ์เล็ต
ทำไมถึงกลายเป็นเช่นนี้ได้
ท่านว่ายังไงนะ
อะไรนะ เมื่อกี้ท่านพูดว่าอะไร
อย่านะ
ท่านพ่อคะ
ขอพระองค์ทรงคุ้มครองกษัตริย์องค์ใหม่
ขอฝ่าบาทคลอเดียสจงเจริญ
จงเจริญ
ส่งกองทัพออกไปปราบกบฏ ทั่วอาณาจักรใกล้เคียง
- รีบๆ เดินไปสิ - อย่ามัวชักช้า
ราชาใช้ข้ออ้างส่งกองทัพไปปราบกบฏ
แต่จับคนยากไร้ที่ไม่เกี่ยวข้องอะไร มาทรมานไม่รู้จบสิ้น
ขอแจ้งข่าวถึงองค์หญิงขอรับ
ขณะนี้มีประชาชนมากมาย ต้องอดอยากเพราะขาดแคลนผลิตผล
แต่ราชากลับไม่แยแสอะไร
นี่ องค์หญิง
ทำไมเจ้าไม่ยกเลิกการไปศึกษาต่อที่วิตเทนเบิร์ก
แล้วอยู่ที่นี่เพื่อให้ทุกคน ได้ยลโฉมอันงามสง่าของเจ้าล่ะ
องค์หญิงเพคะ
เจ้าคิดว่าตัวเองจะไม่ถูกลอบวางยาพิษรึ
ช่างไร้เดียงสาอย่างกับทารก
อภัยให้ไม่ได้
ข้าขอสาบาน
องค์หญิงเพคะ ไม่นะ
องค์หญิง
- จะทำยังไงดี - องค์หญิงเพคะ
หากว่านี่คือโลกหลังความตาย
ข้าจะได้เจอกับท่านพ่ออีกครั้งไหม
ไม่ได้เจอหรอก
แล้วท่านเป็นใครกัน
พ่อของเจ้าจมสู่สุญตาไปแล้ว
สุญตาเหรอ
หากเจ้าไร้พลัง ก็มีแต่จะสลายหายไปเช่นเดียวกัน
ทั้งชีวิตข้าเต็มไปด้วยบ่วงอาวรณ์
ข้าอยากจะหายไปเดี๋ยวนี้เลยจริงๆ
ช่างเป็นชีวิตที่ไร้ความหมายเหลือเกิน
ไม่อาจสะสางบัญชีแค้นกับคลอเดียส
ที่สังหารท่านพ่อของข้าได้
ช้าก่อน
- ถ้าชายคนนั้นล่ะก็ เขาอยู่ที่ดินแดนแห่งนี้ - หา
ยังคงยิ้มเยาะอยู่ที่ไหนสักแห่งโดยไม่จมสู่สุญตา
ข้าจะต้อง…
ออกตามหามันให้เจอ
แล้วสะสางหนี้แค้น
มนุษย์นี่ช่างโง่เขลาซะจริงๆ
นั่นตราหน่วยอารักขาพระราชวังเอลซินอร์สินะ
ตอบมาว่าคลอเดียสอยู่ที่ไหน
ได้โปรดไว้ชีวิตข้าด้วย
- มันอยู่ที่ไหน - ข้ายังไม่อยากตาย
ทั้งที่ตายไปแล้วแท้ๆ
แต่กลับอ้อนวอนร้องขอชีวิต
- ได้โปรด ได้โปรดหยุดก่อน - เอ๊ะ
พวกข้าเป็นพันธมิตรขององค์หญิงขอรับ
ว่าไงนะ
พวกข้าจะนำทางไปเอง ได้โปรดวางใจด้วย
แม้ตายไปแล้วก็ยังเกลียดชังกัน
พร้อมจะทำทุกอย่าง แม้แต่เข่นฆ่ากันเอง
คลอเดียสอยู่ที่นี่จริงๆ งั้นรึ
ไหนเจ้าบอกว่าเป็นพันธมิตรไง
ยัยองค์หญิงโสโครกเปื้อนโคลน
ใครมันจะไปนับถือ
จับตัวเอาไว้
เท่านี้ข้าก็ได้เข้าสู่แดนนิรันดร
สตรีผู้นี้ ถูกความแค้นเข้าครอบงำจิตใจ
ช่างอ่อนแอ และไร้หนทางช่วยเหลือ
อะไรกันเนี่ย
ไม่มี หนีไปแล้ว หาให้เจอ
จงดูซะสิ
ดูสภาพดิ้นรนกระเสือกกระสน และเต็มเปี่ยมไปด้วยชีวิต
ดูแล้วก็ไม่ต่างกับตอนที่ยังอยู่ ในแดนคนเป็นเลยมิใช่รึ
การเป็นมนุษย์คืออะไรกันแน่
ความตายคืออะไร
การมีชีวิตคืออะไร
เจ็บจัง
ข้าทนไม่ไหวแล้ว
ความรัก โปรดช่วยสอนให้ฉันหาเจอได้ไหม
ในเมื่อใครเขาก็รู้ว่าไม่ง่ายที่จะเจอ
โปรดช่วยเติมเต็มกลางใจของฉันที
ความรัก
อ๊ะ
เจ็บตรงไหนรึเปล่าครับ
อย่านะ
อย่ามาแตะข้า
เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ
- เจ้าเป็นนักบวชรึ - ผมเป็นบุรุษพยาบาลครับ
- ถ้าใช่ก็นำทางไปอารามหลวงที - บุรุษพยาบาลครับ
หรือว่าคุณไม่รู้จัก
คนที่ทำหน้าที่พยาบาล ไม่ให้คนป่วยหรือคนเจ็บต้องตาย
แต่เจ้าตายไปแล้วนะ
- ผมเหรอ ผมยังไม่ตายนะ - เจ้าก็แค่อยากเชื่อเช่นนั้น
สักวันนึงผมก็ต้องตาย
แต่ดูสิ ผมยังมีชีพจรนะ
ถ้าเจ้ายังไม่ตายก็คงไม่มาอยู่นี่
แล้วที่นี่มันคือที่ไหนล่ะ
ลูกธนูหัวนกหวีด
ที่นี่คือสนามรบเก่างั้นเหรอ
"ผู้ใดผ่านทวารยมโลก จงสละทิ้งทุกความหวัง"
ยมโลกเนี่ยนะ เอาฮาเหรอ
ไม่พอใจที่ตัวเองไม่ได้ขึ้นสวรรค์รึ
เจ้านี่มั่นหน้าซะจริง
เจ้าคงคิดว่าเมื่อคนเราตาย
คงขึ้นสวรรค์ไม่ก็ลงนรก
แต่ความจริงแล้ว ไม่ว่าใครต่างก็ต้องมาที่นี่
ที่นี่ต่างจากโลกหลังความตาย ในอุดมคติของคนเรา
รอเดี๋ยวก่อน
แต่ฉันยังไม่ตายจริงๆ นะ
เมื่อกี้ มีสายฉุกเฉินแจ้งเข้ามา…
เลยขับรถฉุกเฉินออกจากโรงพยาบาล…
นี่ฉันกำลังฝันอยู่เหรอ
ฉันยังไม่ตายสักหน่อย ทำไมถึงหลงมาโลกหลังความตาย
ต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ
ทำไมฉันถึงมาอยู่ที่นี่
เป็นบุรุษพยาบาลแท้ๆ
ข้าไม่รู้
งั้นเธอก็เป็นคนตายเหมือนกันน่ะสิ
ใช่แล้ว
แน่ใจนะว่าตายแล้วจริงๆ
ข้าแน่ใจ
ดูไม่เป็นแบบนั้นเลย
ถึงจะดูบาดเจ็บจริงๆ ก็เถอะ
เอาเป็นว่าฉันจะกลับบ้าน
เพราะยังอยู่ในเวลางานด้วย
ทางไหนล่ะเนี่ย
- เสียงอะไร - เงียบไว้
สุดยอด
เฮ้ย
นี่!
อ้าว
อะไรเนี่ย
แกร่งมาก
คอร์นีเลียส
ธิดาแห่งราชาองค์ก่อน สการ์เล็ต
ได้ข่าวว่าองค์หญิงสติฟั่นเฟือน วางแผนสังหารราชาคลอเดียสอยู่นี่
องค์หญิง… ธิดาแห่งราชา
ข้าไม่มีวันลืมใบหน้านั้นแน่
ไม่มีวัน
เป็นนักรบก็ต้องสู้แม้ตัวจะตาย
เจ้านี่เป็นสตรีชาตินักรบโดยแท้
แต่มันก็จบลงแค่นี้แหละ
จงจมสู่สุญตาแล้วตายไปจริงๆ ซะเถอะ
ไม่ว่ายังไง…
ไม่ว่ายังไงก็ต้องชำระแค้น
ตราบใดที่ข้ายังทำไม่ได้
มันก็ยังไม่จบ!
ไม่ มันจบแค่นี้แหละ
ไม่ว่ายังไง ข้าก็อภัยให้ไม่ได้
ข้าเข้าใจ แต่มันเป็นไปไม่ได้แล้ว
จงหลับใหลในห้วงสุญตาซะ องค์หญิง
(ศูนย์ดูแลผู้ป่วยฉุกเฉินและวิกฤต)
- โอ๊ย เจ็บชะมัด บ้าเอ๊ย - ผมห้ามเลือดให้แล้วครับ
หลอดเลือดใหญ่กับเส้นประสาทยังปลอดภัยดี
อยู่นิ่งๆ อย่าขยับนะครับ
คลอเดียสอยู่ที่ไหน
มันอยู่ไหน
อยู่ในที่ที่ใกล้กับแดนนิรันดรที่สุด
ว่าไงนะ
เป็นที่ที่ไกลสุดขอบฟ้า
รายล้อมไปด้วยหุบเขางาม
ว่ากันว่าที่นั่นมีบันไดนำไปสู่แดนนิรันดร
แกโกหก
ราชาให้คำมั่นกับพวกเรา
ว่าถ้าภักดีกับเขาแล้วจะพาไป
อาของข้าเป็นคนชั่ว
ไม่มีทางพาพวกแกไปแดนนิรันดรได้แน่
แต่ทุกคนต่างก็หวังให้ราชาช่วยชี้ทางหลุดพ้น
จากความทุกข์ทรมานในดินแดนแห่งผู้วายชนม์
มนุษย์เราล้วนอ่อนแอ
ข้าเองยังไม่รู้เลยว่าสวรรค์จะมีจริงไหม
แต่ถ้ามีคนบอกว่าจะพาไป ข้าก็ยอมทำทุกอย่าง
อภัยให้ไม่ได้
ไม่ว่าในโลกไหนก็ต้องมีหัวโจก และมีลูกน้องคอยเดินตาม
มันก็เท่านั้นแหละ
- อภัยให้ไม่ได้ - คิดจะทำอะไรน่ะ
หยุดเดี๋ยวนี้
ข้าต้องไปแล้ว
นี่ครับ ใช้แทนไม้เท้าไปก่อนนะครับ
ขอโทษด้วยที่เธอทำให้คุณบาดเจ็บ
นี่เจ้าเป็นพวกเดียวกับองค์หญิงไม่ใช่เหรอ
อย่าฝืนใช้ขาขวาสักระยะนะครับ
- คิดว่าข้าจะขอบคุณที่เจ้าช่วยไว้เหรอ - ไม่ใช่
งั้นตามข้ามาทำไม
ก็เธอดุอย่างกับสัตว์ร้าย
ขืนปล่อยเอาไว้จะฆ่าใครอีกก็ไม่รู้
นี่คือการชำระแค้น ก็ต้องมีคนตายสิ
ถึงยังงั้นก็ห้ามฆ่านะ
ข้าเกลียดพวกเด็กน้อยใสซื่ออย่างเจ้าจริงๆ
ไม่ใช่เด็กน้อยใสซื่อนะ
ฉันชื่อฮิจิริ
เขียนตัวอักษรคำว่าศักดิ์สิทธิ์ แต่อ่านว่าฮิจิริ
เธอกำลังมีบาดแผล เลือดไหลไม่หยุด
จำเป็นต้องรักษาพยาบาล
จะทำอะไรก็เชิญ
ที่ที่รายล้อมไปด้วยหุบเขางาม
ว่ากันว่าที่นั่นมีบันไดนำไปสู่แดนนิรันดร
- พวกโจรปล้น - รีบหนีเร็ว
ปล่อยซะทีสิ
- อย่านะ - อย่าเอาไปเลย
หยุดเถอะ พอได้แล้ว มีแต่คนแก่ทั้งนั้น
พอได้แล้ว
หยุดซะที
บอกให้หยุดไง
โดนปล้นไปหมดเลย
ทำไมตายไปแล้วยังต้องมาเจอ เคราะห์ซ้ำกรรมซัดด้วย
รีบหนีเร็ว
เสียงปืนเหรอ
เดี๋ยวก่อน
กองโจรกำลังเล่นงานกองโจรกลุ่มอื่น
อ๊ะ
อย่ามัวยืนเหม่อ
ส่งมานี่นะ
ไอ้นั่นก็ด้วย
เดี๋ยวก่อน หยุดนะ
บ้าเอ๊ย
ก้มหัวลง
หนีไป
จะมาทางนี้แล้ว
นั่นมันอะไรน่ะ
ไม่เป็นไรนะครับ
จมสู่สุญตา
คิดซะว่าบุญแค่ไหนแล้วที่เจ้าไม่ได้เป็นเช่นนั้น
ขอโทษนะครับที่ช่วยคุณไม่ได้
หัดมองดูความเป็นจริงบ้าง
ดูสิ่งที่เกิดตรงหน้าเจ้า เจ้าเด็กซื่อ
ที่ทำงานก็พูดแบบนี้บ่อยๆ
จะเป็นบุรุษพยาบาลได้ ต้องทำใจให้ชินเวลาผู้ป่วยตาย
ถ้ามัวมาเศร้าทุกครั้งก็อยู่ไม่ยาว
แต่ถ้าปิดกั้นหัวใจให้ชินกับความตาย
คงได้สูญเสียอะไรไปแทนแน่
ความรัก โปรดช่วยสอนให้ฉันหาเจอได้ไหม
ในเมื่อใครเขาก็รู้ว่าไม่ง่ายที่จะเจอ
โปรดช่วยเติมเต็มกลางใจของฉันที
ความรัก โปรดช่วยสอนทุกเรื่องราวหน่อยได้ไหม
มนุษย์เรามีชีวิตอยู่ไปเพื่ออะไร
เป้าหมายของชีวิตคืออะไร
สักวันเราจะรู้คำตอบไหมนะ
นั่นคือเรื่องที่คนเป็นจะต้องหาคำตอบ
สำหรับเรามันสายไปแล้ว
ก็บอกแล้วไง
ว่าฉันยังไม่ตายสักหน่อย
เส้นทางต่อจากนี้ทรหดมาก
- ไม่ร่วมเดินทางไปกับคาราวานของเรารึ - ทำไมล่ะ
ข้าอยากตอบแทนความเมตตาของท่าน ที่ช่วยพวกเราเอาไว้
ไม่มาด้วยกันล่ะ
ถ้าเกิดพวกนั้นเป็นโจรเหมือนกันล่ะ
ฉันว่าไม่ใช่หรอก
ทำไมเจ้าถึงมั่นใจเช่นนั้น
ทุกคนครับ ผมเป็นบุรุษพยาบาลนะครับ
ถ้ารู้สึกไม่สบายตรงไหน บอกผมได้เลยนะครับ
- เจ้าเป็นใคร - ไปให้พ้น
อย่าพูดแบบนั้นสิครับ ผมช่วยได้
- ถ้าปวดตรงไหน… - ข้าว่าพอเถอะ
ไอ้หมอนั่นเป็นใคร
ทำไมยอมให้มาด้วยล่ะ
อาจจะเป็นโจรก็ได้นะ
รีบๆ ไล่มันไปให้พ้นสิ
พูดอะไรเป็นเด็กเป็นเล็กไปได้
ข้าบอกแล้วก็ไม่เชื่อ
บันไดสู่แดนนิรันดรเหรอ
ได้ยินว่ามีคนจากต่างแดนต่างยุคสมัย
มารวมตัวกันเพื่อปกป้องทางขึ้นเขา ที่นำไปสู่บันไดนั่น
แต่ก็ไม่มีใครรู้หรอกว่า มีใครเคยไปถึงที่นั่นจริงไหม
อะไรแบบนี้ก็ไม่ต่างกับโลกคนเป็นเลย
คิดว่ายังไงก็ไปไม่ถึงหรอก
แค่ทางจะไปถึงที่นั่น ก็ต้องผ่านแดนรกร้างตั้งหลายแห่ง
โจรชุกชุม
แถมได้ยินว่าช่วงนี้มีกองทัพขนาดใหญ่
ขับไล่กลุ่มคนที่ปกป้อง แล้วปิดกั้นทางขึ้นเขาเอาไว้ด้วย
อสรพิษเจ็บหนักแต่ก็ไม่ตาย
ขนาดฆ่าพ่อมันไปแล้ว แต่ลูกสาวก็ยังจ้องจะเอาชีวิตข้า
ถ้าหากข้าจมสู่สุญตา
ก่อนที่เกอร์ทรูดเมียข้าจะกลับมา…
อย่างกับมีแมงป่องจ่อหัวใจข้าเอาไว้
โวลตีมานด์
เจ้าอยู่ไหนน่ะ
แล้วข้าจะต่อกรกับกองทัพใหญ่ได้อย่างไร
อย่าเอาของพิลึกไปทาสิวะ
อาจจะเป็นยาพิษก็ได้
- พอได้แล้ว - อย่าให้มันแตะตัวสิ
โห ความเจ็บหายเป็นปลิดทิ้งเลย
รู้สึกตัวเบาอย่างน่าประหลาดเลยนะ
ค่อยยังชั่วที่ได้ผล
จะถูหลังให้ข้างั้นรึ
ไม่ต้องมาสนตาแก่อย่างข้าหรอก
ผ้าชุบน้ำอุ่น เช็ดแล้วชื่นใจมากนะครับ
มีแต่จะทำให้ผ้าเปื้อนเท่านั้นแหละ
รู้สึกว่าแผลดีขึ้นไหมครับ
ไม่เลย…
แผลเยอะมากเลยนะครับ
ก็แค่แผลที่ได้จากการปกป้อง กองคาราวานจากพวกโจรเท่านั้น
งั้นก็เป็นตราเกียรติยศสิครับ
เออ ถูกต้องตามนั้นเลย
อุ่นจังเลย หายเมื่อยมือแล้ว
งั้นก็ดีแล้วครับ
แค่ขยับตัวนิดเดียวก็ปวดไปทั้งตัวแล้ว
ไม่ต้องกังวลนะครับ
พอคิดว่ามือจะขยับไม่ค่อยไหวแล้ว มันก็กลัวขึ้นมา
ถ้าตั้งใจขยับตัวให้มากขึ้น
ก็น่าจะแข็งแรงไปอีกนานครับ
ต่อไปเป็นข้าได้ไหม
- ขอข้าด้วยนะ - ข้าก็ด้วย
เจ้าใช้อุบายอะไร
ไม่ใช่อุบาย
ก็แค่รับฟังความเหนื่อยยากของทุกคนเท่านั้น
ต้องมองเจ้าใหม่แล้ว
- หา - เจ้าดีกว่าที่ข้าคิดไว้
รอยคลื่นทรายที่ลมสลักไว้นั้น
ทำให้นึกถึงทะเลที่บ้านเกิด
เชิญจ้ะ
จะกินแล้วนะครับ
ถือเปลือกหอยแนบแก้ม ทำให้นึกถึงเสียงเก่าๆ
อ๊ะ
ก็ไม่แปลกนักหรอกที่ท่านจะไม่ไว้ใจใครเลย
ตอนแรกพวกเราเองก็เป็นเหมือนท่าน
แต่ยิ่งถูกทำร้าย ถูกช่วงชิง ถูกหักหลังมากเท่าไร
ก็ยิ่งอยากมีคนที่ไว้ใจได้บ้าง
เพราะเป็นโลกที่โหดร้ายอำมหิตเช่นนี้
มนุษย์ถึงต้องการบางสิ่ง
เพื่อให้หัวใจได้ศรัทธาสักนิดก็ยังดี
การที่ตกลงมาที่นี่ทั้งที่ยังเยาว์วัย
คงจะยังมีบ่วงอาวรณ์อยู่ไม่ใช่น้อยเลย
มาเต้นระบำแห่งความปรีดา
จวบจนอรุณรุ่งเบิกฟ้า
มาร้องเพลงแห่งความเสน่หา
จวบจบอวสานโลกา
เต้นระบำกันต่อไป
ราวกับสายลมพัดผ่านปลายนิ้ว
ร้องเพลงกันต่อไป
มาจับมือกันไว้ให้ใจได้แนบแน่น
ขอได้โปรดมอบชีวา
เพื่อผองข้าได้แหวกว่ายไปทุกที่
ขอได้โปรดมอบชีวา
เติมใจผองข้าที่ว่างเปล่า
เต้นห่วยเป็นบ้า
- ห่วยจริงๆ - แถวบ้านเจ้าเรียกเต้นระบำรึ
- โตจนป่านนี้แล้วแท้ๆ - ไม่ได้เรื่อง
มาเต้นระบำแห่งความปรีดา
จวบจนอรุณรุ่งเบิกฟ้า
มาร้องเพลงแห่งความเสน่หา
จวบจบอวสานโลกา
เต้นระบำกันต่อไป
ราวกับสายลมพัดผ่านปลายนิ้ว
วาจาของมนุษย์ไม่มีความหมายกับพระองค์
ถึงต้องใช้การร่ายรำเพื่อสื่อความรู้สึกให้ท่านรับรู้
ขอได้โปรดมอบชีวา
เติมใจผองข้าที่ว่างเปล่า
ใช้ชีวิต รักษาสุขภาพ เจริญก้าวหน้า
พวกข้าจะทิ้งสัมภาระไว้ที่เมืองข้างหน้า
ส่วนเส้นทางที่พวกท่านจะไปอยู่ทางนั้น
ขอบพระคุณที่คอยดูแล
ขอภาวนาให้ท่านได้สมดังปรารถนา
ขอบคุณมากนะครับ
อย่าลืมฝึกเยอะๆ นะ
กลุ่มคนเฒ่าคนแก่บอกว่า
ที่แดนนิรันดร
มีท้องทะเลที่งดงามแบบไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อน
- ทะเลรึ - พูดไปแล้วก็ยิ้มอย่างมีความสุขด้วย
ถ้าฉันแก่ตัวไป จะเป็นเหมือนพวกเขาไหมนะ
เสียงเมื่อกี้มัน…
อย่านะ
ยังจะต่อสู้อีกเหรอ
มีคนที่ข้าต้องชำระแค้น
คราวนี้ข้าจะไม่จบ แค่ทำให้สลบแน่
มียอดนักธนูคนหนึ่งในตำนานโบราณของจีน
หา
เขายิงลูกธนูล่องหนออกไปด้วยธนูไร้รูปลักษณ์
เลิกพูดอะไรเพ้อเจ้อได้ไหม
แล้วถ้าบอกให้ล้มเลิกล่ะ
ยุคสมัยของฮิจิริไม่มีความขัดแย้งรึไง
- ก็น่าเสียดายที่มันยังมี - เห็นไหมล่ะ
แต่พร้อมกันนั้น
คนส่วนมากก็หวังให้โลกสงบ โดยปราศจากความรุนแรง
เพราะถ้าไม่หาทางตัดวงจร
ก็มีแต่จะฆ่าฟันซ้ำไปมา
จะบอกว่าที่อนาคตยังมีความขัดแย้ง
เป็นเพราะพวกข้างั้นรึ
ไม่ได้จะพูดแบบนั้น แต่ว่า…
จะทำอะไรน่ะ
เดี๋ยวก่อน
- ท่านโวลตีมานด์ครับ - ว่ามา
โอ๊ะ ทูตส่งสาส์น
ผายมือด้วย ไม่ทันไรก็ยอมแพ้ซะแล้ว
แบบนี้ค่อยคุยง่าย
เลิกต่อสู้กันได้แล้ว
หา
วางอาวุธลง แล้วมาเจรจากัน
นี่เจ้าเป็นใครกัน
ไม่ตลกนะเว้ย เสียชาตินักรบหมด
เจ้านี่เป็นบ้าอะไรของมัน
- ไอ้ปอดแหกตาขาว - ข้าจะเฉือนจมูกกับหูมันเอง
หยุดได้แล้ว
นั่นมันองค์หญิงนี่
สการ์เล็ต
เพราะเห็นว่าตัวคนเดียวก็เลยประมาทไง
อย่าไปกลัวมัน จับตัวองค์หญิงให้ได้
องค์หญิงหรือสัตว์ป่าวะเนี่ย
โวลตีมานด์
กล้ามากที่บังอาจมาทำร้ายลูกน้องข้าตั้งหลายคน
อภัยให้ไม่ได้
สการ์เล็ต พอได้แล้ว
รีบหนีเร็ว ให้ไว
- เข้าไปซ่อนในถ้ำเร็ว - พาม้าไปด้วย
ชายคนนั้น…
ที่ตะโกนขอสงบศึกเมื่อครู่ ก็เพื่อล่อให้เราตายใจรึ
เล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวนัก อย่าอยู่เลย
สการ์เล็ต
บ้าเอ๊ย เอาไปอีกนัด
เอาตัวมาบังฉันไว้เหรอ
เธอควรจะทิ้งฉันไว้แท้ๆ
ข้าไม่รู้
ฮิจิริก็ควรทิ้งข้าไปแต่แรก…
นี่ข้าจะต้อง… จมสู่สุญตา แล้วหายไปรึ
ฉันจะช่วยเธอเต็มที่ อย่ายอมแพ้นะ
จะผ่าแขนเสื้อละนะ
- ไม่นะ - เอามือออกเถอะ
ก็ข้าอาย
มันจะเจ็บมาก อดทนไว้นะ
ทำไมเจ้าถึงเลือกมาทำงานนี้ล่ะ
เพราะเคยเห็นพยาบาลทุ่มเท
ช่วยเหลือคนอื่นจนตัวเองทรุดโทรม
ฉันก็เลยอยากลองทำดูบ้าง
เจ้ามันบ้าชัดๆ
พอขยับมือซ้ายได้ไหม
ดูเหมือนเส้นประสาทสำคัญจะไม่เสียหาย
แต่อย่าฝืนใช้แขนไปสักพัก
พูดยังไม่ทันขาดคำเลย
เฮ้ย
อภัยให้ข้าด้วย
- ไม่มีวัน - ข้าขอร้องล่ะท่าน
เจ้าทำร้ายพ่อของข้าอย่างโหดเหี้ยม
เฮ้ย เดี๋ยวก่อน ฟังที่ข้าพูดก่อน
ความจริงแล้วข้าไม่ได้สังหารราชานะ
- มาแก้ตัวอะไรเอาป่านนี้ - ข้าพูดจริงนะ
เพราะว่าตอนนั้นข้าได้ยิน
เสียงกระซิบของราชาน่ะสิ
เสียงกระซิบเหรอ
อะไรน่ะ เมื่อกี้ท่านพูดว่าอะไร
จะไปได้ยินได้ไง
ท่านอาจจะไม่ได้ยิน แต่ข้าที่อยู่ข้างๆ ได้ยินนะ
เล่นเอามือข้านิ่งสนิท
คอร์นีเลียสหันมาสบตาข้า แปลว่าได้ยินเช่นกัน
พวกข้าสองคนไม่อาจลงดาบได้เลย
แต่ข้าไม่เห็นได้ยินอะไรเลย
แล้วท่านไม่อยากรู้รึไง
ถ้าข้าไม่บอก
ท่านก็ไม่มีวันรู้คำพูดสุดท้ายของราชาไปตลอดกาล
แกโกหก แกก็แค่โกหกเพื่อให้ตัวเองรอด
ข้าไม่ได้โกหก ขอสาบานด้วยจิตวิญญาณนักรบของข้า
แกโกหก
เข้าใจแล้ว
ถ้าบอกมา ข้าจะปล่อยเจ้า
สาบานด้วยจิตวิญญาณนักรบ
เพื่อแลกเปลี่ยน เจ้าต้องพูดแต่ความจริง
ท่านพ่อกล่าวไว้ว่าอย่างไร
แค่ประโยคเดียว
ว่า อภัยให้ด้วย
อภัยให้
ทำไมกัน ทำไมต้องวอนขอให้อภัย
พอลโลเนียส เจ้ามักจะนำข่าวดีมาให้ข้าเสมอ
มีรายงานว่าโวลตีมานด์ล้มเหลวขอรับ
อย่าห่วงไปเลยขอรับ
มันจะต้องถูกลงโทษให้หลาบจำและรู้สำนึก
ในความไร้ประโยชน์ของตัวเอง เหมือนกับคอร์นีเลียสแน่
คงจะล้มเลิกความต้องการ จะเข้าสู่แดนนิรันดรแน่
เดี๋ยวข้ากับเลอาร์ทิสจะตามหาองค์หญิง
และฉีกกระชากไม่ให้เหลือชิ้นดีเอง
งั้นรีบไป
ท่านคลอเดียส
ได้โปรดชี้นำทางพวกข้าด้วย
ได้โปรดพาพวกเราไปยังสวรรค์ด้วยเถิด
ผู้ที่ต่อสู้อยู่เคียงข้างไปพร้อมข้า
ข้าจะพาพวกเจ้าไปยังแดนนิรันดร
จนครบทุกคนเอง
ขอบพระคุณมากครับ ท่านคลอเดียส
ขอบพระคุณมากครับ
เหล่านักรบผู้ถูกเลือกเอ๋ย
จงให้คำสัตย์ว่าจะภักดีต่อข้า
จงอย่าได้หวาดกลัว สู้เข้าไป
ผองเราทุกผู้ สู่แดนนิรันดร
อภัยให้ด้วย
หากท่านพ่อข้ากล่าวเช่นนั้นจริงๆ
อภัยที่ว่านี่หมายถึงเรื่องอะไร
ที่พอจะคิดได้คือการอ้อนวอน
"ได้โปรดอย่าฆ่าข้าเลย อภัยให้ข้าด้วย"
พ่อข้าไม่กลัวตาย ไม่มีทางร้องขอชีวิตแน่
หรือไม่ก็พ่อของเธอปิดบังความผิดร้ายแรง
ถึงได้อ้อนวอนขอขมา
- เป็นไปไม่ได้ - งั้นเธอคิดว่าไงล่ะ
อาจจะกล่าวกับปวงชน เพราะท่านล้มเหลวในฐานะกษัตริย์ก็ได้
แต่มันจะเป็นเช่นนั้นจริงรึ
ถ้าคิดในมุมมองของพ่อคนหนึ่ง
อาจจะเป็นการพูดกับเธอว่า
"พ่อขอโทษที่อยู่ดูลูกโตไม่ได้
ยกโทษให้คนอย่างพ่อด้วย"
ความหมายไปคนละทิศละทางเลย
แล้วอย่างไหนจะเป็นความจริงกันนะ
ยังมีการตีความอยู่อีกแบบหนึ่ง
อันนี้ข้าแค่เดาเอาเอง
- ขอพูดได้ไหม - ว่ามา
"อภัยให้กับท่านอาคลอเดียส ที่ลูกคงจะเคียดแค้นด้วย"
ทำไม ทำไมกันล่ะ
อาของข้าสังหารท่านพ่อ
ช่วงชิงทั้งประชาชนและบ้านเกิดของข้า
ไอ้อำมหิตชาติชั่วเช่นนั้นไม่ควรได้รับการอภัย
แต่ข้าเชื่อว่าพ่อของท่าน
บอกให้ท่านอภัยให้กับเขา
- ข้าไม่มีวันยอมแน่ - เออ ข้าเห็นด้วย
- ถึงเป็นนักบุญก็ทำไม่ได้ - ถ้าเช่นนั้น…
แต่ตัวข้าที่ได้ยินอยู่ใกล้ๆ
กลับคิดแบบนั้นได้อย่างเดียว
ข้ารู้สึกเหมือนราชา ต้องการจะสื่อความนัยบางอย่าง
ความนัยบ้าบออะไรกัน
ข้าไม่เข้าใจ มันคืออะไร
ทำไมข้าต้องอภัยให้มันด้วย
ทำไมท่านพ่อถึงกระซิบร้องขอชีวิต
ให้กับชายที่ไม่ควรให้อภัยที่สุดด้วย
ทำไม…
แน่ใจนะว่าจะปล่อยเราไป
ถึงพวกข้าจะมีคนเจ็บ แต่ก็จัดการเจ้าได้ง่ายๆ นะ
ถ้าเป็นคุณโวลตีมานด์ ก็คงไม่ทำอะไรแบบนั้นแน่ครับ
ลืมไปแล้วรึไง ข้าคือศัตรูที่จะเป่ากบาลเจ้าเชียวนะ
ไปได้แล้ว
ข้าบากบั่นมาจนถึงตรงนี้เพื่ออะไรกัน
- อภัยให้ด้วย - ทำไมล่ะ
อภัยให้ด้วย
ตอนแรกข้ามาที่นี่
ก็เพื่อจะล้างแค้นให้ท่านพ่อเท่านั้น
ทั้งอย่างนั้น…
อภัยให้ด้วย
ทำอะไรอยู่น่ะ
อยากดูข้างในโลงศพนี้เหรอ
- ข้างใน - อเล็กซานเดอร์
- หา - ซีซาร์
- อย่าบอกนะว่า - เจ้านี่เพิ่งมาใหม่ๆ เลย
นี่คือคนที่เจ้าอยากรู้จักมากที่สุดไงล่ะ
ไม่จริง…
หรือว่านั่นคือท่านพ่อ
- พ่อคะ - "พ่อคะ"
พ่อคะ
ข้ามีเรื่องที่ไม่เข้าใจเลย ช่วยบอกข้าทีสิคะพ่อ
- บอกมา - "พ่อคะ"
คนที่เจ้าอยากจะรู้จักมากที่สุด
ก็คือตัวเจ้าเองไงล่ะ
ถ้าหากว่าเธอไม่ได้เติบโตมาอย่างนี้
แต่โตมาในแบบที่ต่างจากนี้
จะเป็นยังไงนะ
เธอจะกินไอศกรีมระหว่างเดินเล่นตามถนน
แวะพูดคุยกับลูกค้าในร้านกาแฟข้างทาง
หรือแอบมองผ่านหน้าต่างร้านค้า แล้วจากนั้น…
เสียใจด้วยนะ
แต่ถึงเจ้าจะพูดเรื่องต่างโลก
ข้าก็ไม่เข้าใจหรอก
เจ้าคงรู้สึกเวทนาสงสารข้า
แต่ข้าไม่คิดว่าตัวเองน่าเวทนา
เพราะถึงคิดไป ข้าก็ทำอะไรไม่ได้
เพราะนี่คือชีวิตของข้าเอง
ต่อให้คราวนี้จะต้องตายจริงๆ
แล้วหายไปตลอดกาลน่ะเหรอ
ข้าไม่กลัว
อันที่จริง หากข้าชำระแค้นได้สำเร็จ
ข้าก็อยากสลายหายไปทันที
ช่วยฟังหน่อย
นี่คือเพลงฮิตในอนาคตอันไกลโพ้น
ความรัก โปรดช่วยสอนให้ฉันหาเจอได้ไหม
ในเมื่อใครเขาก็รู้ว่าไม่ง่ายที่จะเจอ
โปรดช่วยเติมเต็มกลางใจของฉันที
ความรัก โปรดช่วยสอนทุกเรื่องราวหน่อยได้ไหม
เผื่อจะได้ทวงถามความหมายที่ฉันอยู่
ก่อนที่ดวงใจ
จะเลือนจางไป ไม่มีใครเข้าใจอีก
ความรัก โปรดช่วยสอนให้ฉันหาเจอได้ไหม
ในเมื่อใครเขาก็รู้ว่าไม่ง่ายที่จะเจอ
โปรดช่วยเติมเต็มกลางใจของฉันที
ความรัก โปรดช่วยสอนทุกเรื่องราวหน่อยได้ไหม
อาจเป็นความลับที่ซ่อนเก็บไว้ใน
ที่แห่งใด
โปรดช่วยฉันหากุญแจไขมันที
ฮิจิริ
ในกาลเวลาที่หลั่งไหล
มีทางมากมายที่คอยชี้นำ
ให้เราได้เจอ
เป็นช่วงเวลาที่ใจรู้
ว่ามันคือเธอที่เฝ้าตามหา
นั่นมัน… ตัวข้านี่
จากนั้นโลกที่เคยหมองมืดมัว
ล้วนแต้มละลานด้วยแสงงาม
เกิดเป็นโลกสวยใบใหม่
ตัวข้าอีกคนงั้นเหรอ
ลมหนาว พาให้ฝนพร้อมรุ้งงามส่องไสว
ได้กลับกลายเป็นทำนองร้องเต้นรำ
ไม่เคยประจักษ์ ว่าโลกนี้งดงามเพียงใด
เผยใบเบ่งบาน
ดั่งบุปผา
ให้เป็นดั่งใจของเรา
ความรัก โปรดช่วยสอนให้ฉันหาเจอได้ไหม
ในเมื่อใครเขาก็รู้ว่าไม่ง่ายที่จะเจอ
โปรดช่วยเติมเต็มกลางใจของฉันที
ความรัก โปรดช่วยสอนทุกเรื่องราวหน่อยได้ไหม
เผื่อจะได้ทวงถามความหมายที่ฉันอยู่
ก่อนที่ดวงใจ
จะเลือนจางไป ไม่มีใครเข้าใจอีก
ความรัก โปรดช่วยสอนให้ฉันหาเจอได้ไหม
ในเมื่อใครเขาก็รู้ว่าไม่ง่ายที่จะเจอ
จู่ๆ เธอก็หมดสติไป
ข้าเห็น…
- ยุคสมัยของฮิจิริด้วย - เอ๊ะ
ข้าเดินทาง ข้ามเวลา
แล้วจากนั้น
ฮิจิริ เจ้าเต้นรำ
แถมยังเก่งมากด้วย
ถ้างั้นก็ไม่ใช่ฉันหรอก
ไม่ เจ้าเต้นนำข้าด้วยซ้ำ
ข้ามีความสุข มากๆ
ถ้าหากข้าเกิดมาในยุคสมัยที่ต่างจากนี้
ข้าจะเป็นคนละคนกับตอนนี้รึเปล่า
หากเป็นเช่นนั้น ข้าจะไม่ต้องยอมจำนน
ต่อความทนทุกข์ทรมาน และความเจ็บช้ำใจได้รึเปล่า
อย่าร้องเลยนะ สการ์เล็ต
ฉันจะอยู่ข้างเธอเอง
เพราะงั้นเลิกร้องได้แล้ว
นี่
คุณคือเจ้าหญิงเหรอคะ
ไม่ใช่หรอก
อ้าว คุณน่ารักมาก หนูก็คิดว่าใช่ซะอีก
ที่จริงแล้วหนูอยากเกิดมาเป็นเจ้าหญิงนะ
คุณก็คงเหมือนกันใช่ไหม
ถ้าหนูเป็นเจ้าหญิงล่ะก็
หนูมีเรื่องหนึ่งที่อยากทำ
อะไรรึ
ทำให้โลกเป็นที่ที่เด็กอย่างพวกหนูไม่ต้องตาย
อืม
แดนนิรันดร
ที่แห่งนั้นตั้งอยู่เหนือยอดหุบเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้
มีเพียงผู้แข็งแกร่งเท่านั้น ที่มีสิทธิ์จะเข้าสู่แดนนิรันดร ฟังให้ดี
มีแค่พวกเจ้าเท่านั้น อย่าให้ผู้ใดเข้าใกล้เป็นอันขาด
ไว้ใจภารกิจล่าตัวองค์หญิงให้กับกิลเด็นสเทิร์น
และโรเซนครันส์ผู้นี้ได้เลยขอรับ
เราจะจับตัวเธออย่างไวว่อง
และไปสู่แดนนิรันดรด้วยกัน
- ยะฮู้! - ยะฮู้!
เปิดทางไปสู่แดนนิรันดรซะ
ให้พวกเราขึ้นไปบนยอดเขา
ให้พวกเราผ่านไปถึงยอดเขาซะ
เอากำแพงออกไป
- ถอยไป - ไม่ถอยโดนยิงแน่
ไปเลย แดนนิรันดรอยู่ไม่ไกลแล้ว
โค่นกองอัศวินของคลอเดียสซะ
อย่าให้พวกมันผูกขาดแดนนิรันดร
บุกเข้าไปเลย
- อย่าทำร้ายข้าเลย - ไว้ชีวิตข้าด้วยเถอะ
- วางใจเถอะน่า - เราแค่มาตามหาคน
หาคนเหรอ นี่พวกแกมาตามหาใคร
- องค์หญิงไงล่ะ - หา
มีใครเห็นนางบ้างไหม
องค์หญิงที่มัดผมไว้ข้างหลังน่ะ
แบบยัยนี่
- หยุดนะ - นางไว้ผมแบบนี้เลย
หนูเจ็บ
- คืนเด็กคนนั้นมานะ - หุบปากไปเลย
ใครก็ตามที่บอกที่อยู่ขององค์หญิง พวกข้าจะไว้ชีวิตเอง
แถมพวกเราอาจจะพาไปแดนนิรันดรด้วยก็ได้นะ
โกหกทั้งเพ
พวกเราไม่ยอมเป็นทาสของพวกแกหรอก
งั้นก็เชิญดิ้นรนกระเสือกกระสน อยู่ในแดนผู้วายชนม์ต่อไปเถอะ
ไปหาที่อื่นกัน
หืม ช้าก่อน
นี่มันอะไรเนี่ย
เหรียญทองจากเดนมาร์กนี่
ทำไมเจ้าถึงมีของแบบนี้ติดตัว
อะไรกัน เจ้ารู้อะไรล่ะสิ
หนูไม่รู้
อย่ามาเฉไฉ บอกมา
ถ้าไม่บอกล่ะก็…
พอได้แล้ว ห้ามทำร้ายเด็ก
องค์หญิงเรอะ
เจอตัวองค์หญิงแล้วโว้ย
ดึงตัวนางออกมา
องค์หญิงคะ
ไม่นะ องค์หญิง
รีบๆ หนีไปซะ ไปเร็ว
ในที่สุดก็จับตัวองค์หญิงได้แล้ว
ท่านคลอเดียสจะต้องเอ่ยชมเราแน่
เท่านี้พวกเราเองก็…
จะถูกพาไปแดนนิรันดรบ้าง
สการ์เล็ต
- นี่แกเป็นใครกัน - ปล่อยเธอเดี๋ยวนี้นะ
ไม่ยิงมารึไง
ทำไมไม่ยิงล่ะ
ธนูนั่นเป็นของเล่นรึไง
หรือที่จริง เจ้านี่จะยิงไม่เป็น
เจ้ามาที่นี่เพื่ออะไรกันแน่
ฉันน่ะ…
เหตุผลที่เจ้ามาอยู่ตรงนี้คืออะไร
ฉันน่ะ…
ฉันน่ะ…!
ฮิจิริ
ไม่เป็นไรนะ
ฉันไม่เป็นไร แล้วเธอล่ะ
ข้าไม่เป็นไร
อย่าตายนะ
ข้าสัญญา
ความรัก
โปรดช่วยสอนให้ฉันหาเจอได้ไหม
ในเมื่อใครเขาก็รู้ว่าไม่ง่าย
ที่จะเจอ
โปรดช่วยเติมเต็มกลางใจของฉันที
ความรัก
โปรดช่วยสอนทุกเรื่องราวหน่อยได้ไหม
เผื่อจะได้ทวงถามความหมายที่ฉันอยู่
ก่อนที่ดวงใจ
จะเลือนจางไป ไม่มีใครเข้าใจอีก
ความรัก
โปรดช่วยสอนให้ฉันหาเจอได้ไหม
ในเมื่อใครเขาก็รู้ว่าไม่ง่าย
ที่จะเจอ
โปรดช่วยเติมเต็มกลางใจของฉันที
ความรัก
โปรดช่วยสอนทุกเรื่องราวหน่อยได้ไหม
อาจเป็นความลับที่เก็บซ่อนไว้ใน
ที่แห่งใด
โปรดช่วยฉันหากุญแจไขมันที
- โค่นคลอเดียสให้ได้ - มุ่งหน้าไปที่บัลลังก์ราชา
- ไม่อยู่ - มันหายไปไหน
- หนีไปแล้วงั้นเหรอ - บ้าเอ๊ย
ระหว่างที่เดินหลงทาง ฟ้าก็สว่างซะแล้ว
ขอโทษนะ
ที่นี่คือยอดเขา
แต่ว่า…
ไหนล่ะบันไดสู่แดนนิรันดร
ไม่เจอเลย
อุตส่าห์คิดว่าคลอเดียสจะอยู่ที่นี่แท้ๆ
- ไม่อยู่ที่นี่หรอก - หา
ท่านขึ้นไปยังแดนนิรันดรเรียบร้อยแล้ว
ส่วนท่านก็จะจมสู่สุญตาในแดนแห่งผู้วายชนม์
- สการ์เล็ต - เดี๋ยวก่อน
จะตายด้วยดาบข้าหรือจะร่วงตกเขาไปตาย
เชิญเลือกได้ตามใจชอบ
เจ้า…
- คุณคอร์นีเลียส - ไอ้คนทรยศน่ารังเกียจ
พวกข้าลงทัณฑ์เจ้าอย่างสาสม
ยึดอาวุธของเจ้าขนาดนี้
ก็ยังไม่รู้จักหลาบจำอีกรึ
ไอ้คนทรยศเอ๊ย
คราวนี้ข้าจะฝังลูกตะกั่วแบบไม่ปรานีเอง
โวลตีมานด์
เจ้าคนทรยศ
ทำไมถึงเข้าข้างองค์หญิงล่ะ
เพราะข้าไม่อยากจะเป็นหมารับใช้
ของพวกแกอีกต่อไปแล้ว
ไอ้ง่อยถือไม้เท้า
คิดเหรอว่าจะสู้ข้าได้
จงจมสู่สุญตาซะ
ไอ้บัดซบ
หลีกไป โวลตีมานด์
คอร์นีเลียส จงจมสู่สุญตา
เป้าหมายชำระแค้นของท่านอยู่ข้างบนนั้น
หากมาถึงขั้นนี้แล้วก็จงล้างแค้นให้สำเร็จ
ขอบคุณนะ
นั่นมัน…
พระทวารอันยิ่งใหญ่
ประตูทวารที่นำไปสู่แดนนิรันดร
ข้าคือราชาเชียวนะ
คลอเดียส
ทั้งอย่างนั้นแล้ว ทำไมถึงไม่ยอมให้ข้าเข้าประตูไป
ทำไม ทำไมกัน
บัดซบ
มาถึงขั้นนี้แล้ว ข้ายังขาดอะไรไปอีก
เพราะมือข้าแปดเปื้อนโลหิต
บาปของข้ามันเกินอภัยงั้นรึ
มีแต่ต้องภาวนาขอให้พระองค์ช่วยรึไง
แต่ว่ามันจะไม่สายไปแล้วเหรอ
ข้ายังครอบครองสิ่งที่ได้มาจากการทำบาป
มงกุฎ ความทะเยอทะยาน ราชินี
ข้าจะได้รับการอภัยได้ยังไง
สารภาพบาป
ข้ามีแต่จะต้องสารภาพบาป
ได้โปรดช่วยเหลือคนบาปหนาอย่างข้า
ช่วยข้าด้วย
ข้าทุ่มเทจนสุดความสามารถ
เพื่อเหล่าคนผู้น่าเวทนามากมาย
ที่ใฝ่ฝันถึงแดนนิรันดร
ได้โปรดช่วยข้าด้วยเถิด
ราชาคลอเดียส ข้าเข้าใจเจตนาที่แท้จริงของท่าน
เพียงแต่ว่า
ข้ามีเรื่องขอร้องแค่อย่างเดียว
ได้โปรดยอมรับว่าตัวเองกระทำผิด
ยอมรับว่าท่านผิดที่ฆ่าพ่อข้า
และวิงวอนขอให้ลูกสาวเขาอภัยให้ท่านด้วย
ท่านอา
วิงวอนขอให้อภัยงั้นรึ
น่าขำสิ้นดี
เรื่องเดียวที่ข้าเสียใจ
คือข้าไม่ได้ทรมานพ่อเจ้า
ต่อหน้าต่อตาให้นานกว่านี้เพื่อหลอกหลอน
ฝังใจจนเจ้าไม่อาจคิดขัดขืนและต่อต้านข้าได้
ข้าควรถลกเนื้อเถือหนัง
และรีดเลือดของมันจนทนเจ็บไม่ไหว
อ้อนวอนร้องขอให้รีบๆ ดับลมหายใจของมัน
ถ้าหากเจ้าได้เห็นภาพเช่นนั้น
ป่านนี้เจ้าคงไม่พูดจาเพ้อเจ้ออย่างขลาดเขลา
และมาปรากฏตัวต่อหน้าข้าเช่นนี้แน่
ถ้างั้น คำสารภาพบาปเมื่อครู่ล่ะ
ที่ว่าท่านทำเพื่อเหล่าผู้คนมากมาย
พาพวกคนอื่นมาที่นี่ แล้วข้าจะได้ประโยชน์อะไร
แดนนิรันดรคือของของข้า
ข้าไม่มีวันยอมยกให้ใครแน่
ชายที่หัวใจเปี่ยมไปด้วยความละโมบ โลภมากอย่างโสมมเช่นแก
ทำไมถึงมายืนอยู่ตรงนี้
แกที่เหยียบย่ำความปรารถนาของผู้อื่น
เหตุใดจึงหวังจะไปแดนนิรันดรกันเล่า
แกเคยคิดบ้างไหมว่าท่านพ่อข้า ต้องทรมานและเจ็บปวดแค่ไหน
อยากเห็นสักเสี้ยวหนึ่งของมันไหม
อยากเห็นไหมเล่า
อภัยให้ด้วย
แล้วข้าควรจะชำระหนี้แค้นให้สิ้นสุด
หรือควรจะให้อภัยกันแน่
ทำไมข้าต้องรู้สึกเจ็บปวดขนาดนี้ด้วย
สิ่งที่พันธนาการข้าไว้คืออะไร
ข้าไม่รู้
ทำไมข้าถึงไม่ไปมีวิถีชีวิตแบบอื่นบ้าง
ข้าไม่รู้
งั้นข้าก็เกินเยียวยาแล้ว
ก็มันช่วยไม่ได้นี่
ข้ารู้จักแต่วิถีชีวิตเช่นนี้นี่
ถูกของเจ้า
ถ้างั้นนี่ก็คือจุดจบของข้า
ข้าร่ำเรียนวิชาดาบด้วยแรงแค้น
เพื่อชำระแค้น ให้ท่านพ่อข้า
และปวงชนที่ต้องทุกข์ทรมาน
ข้ายอมเสียสละทุกอย่าง
คอยปิดกั้นจิตใจตัวเอง วันแล้ววันเล่า
คอยย้ำเตือนกับตัวเองเสมอ
ว่ามันไม่ควรจะเป็นแบบนี้
ที่ผ่านมา
ข้าใช้ชีวิตโดยไม่ให้อภัยตัวเอง
ไม่เคยอภัยให้ตัวเอง…
ไม่เคย… อภัยให้ตัวเอง
ให้ตัวเอง
อภัยให้ด้วย
ให้ตัวเอง
อภัยให้ด้วย
สการ์เล็ต
ท่านพ่อ
เลิกทำอะไรบ้าบออย่างการล้างแค้น
ให้กับพ่อได้แล้วละลูก
ต้องมีตัวลูกในแบบที่ลูกต้องการ ที่ไม่ถูกความเกลียดชังครอบงำ
และตามอาฆาตแค้นผู้อื่นไปเรื่อยๆ แบบที่เป็นอยู่ตอนนี้แน่
พ่ออยากให้ลูกเลือกทางเดินชีวิตตัวเองให้ดี
อยากให้ลูกเติบโต ส่องสว่างในแบบของลูกเอง
พ่อคะ
ฟังให้ดี
ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่คู่ควรกับลูกสาว ของไอ้หมาขี้แพ้นั่นอย่างเจ้า
แดนนิรันดรเป็นของข้าคนเดียวเท่านั้น
ข้าไม่ยอมให้ใครเข้าไปแน่
มีแต่ข้าและราชินีของข้า
ที่จะข้ามประตูทวารนี้ได้
จงจมสู่สุญตา
ตายตามบิดาน่าสมเพชของเจ้าไปซะ
ข้าไม่ได้อภัยให้กับท่าน
เพราะไม่อาจอภัยให้ได้ แต่ว่า…
ข้าหยุดแล้ว
เพื่อเหล่าผู้คนที่คอยวิงวอน
ขอให้สงครามหายไป
หากทำเช่นนั้นแล้วคนในอนาคต
จะอยู่ร่วมกันอย่างสันติได้ล่ะก็
นังโง่เง่าเอ๊ย
เลิกพูดจาโลกสวยสักที
จงสิ้นสลายหายไปซะ
เกอร์ทรูด
ขอร้องละ ช่วยข้าด้วย
แดนนิรันดรอยู่แค่เอื้อม…
เกอร์ทรูด
แดนนิรันดรอยู่แค่เอื้อมแล้วแท้ๆ
ข้าไม่อยากหายไปเลย
ข้าไม่อยากจมสู่สุญตาตอนนี้
ได้โปรดช่วยข้าด้วย
เกอร์ทรูด
ช่วยข้าด้วย ข้ายังไม่อยากตาย
ข้าไม่อยากตาย
ในที่สุด…
ข้าก็ทำตามเป้าหมายได้สำเร็จ
เท่านี้ ข้าก็พร้อมจะสลายหายไปแล้ว
สการ์เล็ต เธอเข้าใจผิดแล้ว
เอ๊ะ
เหล่ามนุษย์ต่างตั้งชื่อสถานที่นี้
ว่าดินแดนแห่งผู้วายชนม์ หรือแดนนิรันดรกันเอาเอง
แต่พวกเขาเข้าใจผิดไปไกลเลย
นี่คือโลกที่คนเป็นและคนตายจะโคจรมาเจอกัน
โดยมิใช่เพื่อตั้งตนเป็นปฏิปักษ์
นอกจากความเป็นความตายแล้ว เวลาก็เป็นหนึ่งเดียวกัน
ที่นี่ ทั้งอดีตและอนาคต ต่างก็หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว
และนั่นก็คือสาเหตุที่พวกเจ้าได้ร่วมทางกัน
เอาละ
ในพวกเจ้าสองคน มีหนึ่งคนที่ยังไม่ตาย
ยังไม่ตายเหรอ
เวลาที่คนผู้นั้นจะอยู่ที่นี่ได้เหลืออีกไม่นานแล้ว
เพราะใกล้ถึงเวลาต้องลืมตาตื่น
คนผู้นี้จะไม่สามารถอยู่ที่นี่ได้อีก
และต้องหวนคืนสู่ที่ที่จากมา
ใช่ ท่านคงหมายถึงเขา
เขาบอกตั้งแต่แรกแล้ว
ว่าตัวเองยังไม่ตาย
ที่เขามาที่นี่คงเพราะมีอะไรผิดพลาด เพราะงั้น…
ไม่ใช่ ไม่ใช่ฉันหรอก
เอ๊ะ
คือเธอต่างหาก สการ์เล็ต
ฉันนึกออกแล้ว ฉันตายไปแล้วจริงๆ
แจ้งจากศูนย์อีอาร์ถึงรถทุกคัน
รถฉุกเฉินออกตัวแล้ว
พบชายสองคนนอนหมดสติ
ศูนย์อีอาร์รายงาน
ฉุกเฉิน ฉุกเฉิน
แจ้งจากศูนย์อีอาร์ถึงทุกหน่วย
คาดว่าเป็นคดีทำร้ายด้วยอาวุธมีด
ผู้ต้องสงสัยยังคงหลบหนี
ขอให้เฝ้าระวังผู้มีแนวโน้มต้องสงสัยด้วย
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะตาย
แค่เอาตัวเข้าไปบังด้วยสัญชาตญาณ
ถึงไม่รู้ตัวว่าตัวเองตายแล้ว
ฉันพยายามเชื่อมาตลอดว่าตัวเองยังไม่ตาย
แต่ฉันตายไปแล้ว เธอต่างหากที่ยังไม่ตาย
จะเป็นข้าได้ยังไง
มันไม่ควรจะเป็นข้าสิ
ของมีคมแทงทะลุอวัยวะภายในของฉัน
ตอนแรกฉันห้ามเลือดจนมันหยุดไหล
แต่ไม่นานเลือดก็ไหลอีก
ไม่จริง…
ผิดแล้ว ไม่ใช่ข้านะ
ฮิจิริ เจ้าต้องรอดสิ
งั้นข้าจะอยู่ด้วย ข้าจะอยู่กับฮิจิริเอง
พระองค์…
คืนชีพให้ฮิจิริแทนข้าสิ
ไม่ได้หรอก
ขอร้องละ ให้เขามีชีวิตแทนข้า
ไม่ได้หรอก
ข้าไม่ควรจะมีชีวิตอยู่
ข้าที่ถูกความแค้นครอบงำต่างหากที่สมควรตาย
ไม่ใช่นะ
- มีชีวิตต่อไปสิ สการ์เล็ต - ไม่นะ
- อย่าตายนะ พูดออกมาสิว่าอยากมีชีวิต - ข้าไม่อยาก
พูดออกมาให้ชัดๆ ว่าอยากมีชีวิต
ไม่นะ ไม่งั้นข้าก็ต้องพรากจากเจ้า
นั่นแหละดีแล้ว เธอต้องมีชีวิตอยู่
ข้าไม่อยากไปจากเจ้า
พูดว่าอยากมีชีวิต
พูดออกมาชัดๆ สิ
อยากมีชีวิต ไม่อยากตาย
ข้า… อยากมีชีวิต
ดังกว่านี้อีก อยากมีชีวิต
ข้าอยากมีชีวิต
- ดังอีก - อยากมีชีวิต
อยากมีชีวิต
ข้าจะอยู่ต่อ และข้าขอสัญญา
ว่าข้าจะทำทุกวิถีทาง
เพื่อให้อนาคตในยุคที่ฮิจิริเกิดมาไร้ความขัดแย้ง
ถ้าอนาคตเปลี่ยนไป
ฮิจิริก็จะไม่ถูกฆ่าตายใช่ไหม
ถ้าอย่างนั้นข้าจะยอมทำทุกอย่างที่ตัวข้าทำได้
เพราะงั้นเจ้าต้องมีชีวิตอยู่ไปนานๆ นะ
ต้องแต่งงานมีครอบครัว มีลูกมีหลาน
แก่ตัวเป็นคุณปู่ที่แสนใจดี
ความเป็นมนุษย์คืออะไร
แล้วความตาย คืออะไร
การมีชีวิตอยู่ล่ะ
แล้วก็…
ความรักคืออะไร
องค์หญิงเพคะ
องค์หญิงทรง…
องค์หญิงทรงคืนชีพกลับมาแล้ว
- จริงเหรอ - ยาถอนพิษได้ผล
ปาฏิหาริย์บังเกิดแล้ว
เป็นเรื่องที่เกิดขึ้น ตอนองค์หญิงหลับไม่ได้สติน่ะค่ะ
เขาเผลอดื่มแก้วที่ใครบางคน ลอบวางยาพิษเพื่อสังหารท่าน
แล้วก็สิ้นใจ…
เป็นวาระสุดท้ายที่ง่ายดายจริงๆ
ทำไมแกยังไม่ตายอีก
ทำไมสามีข้าตายไป
แต่แกกลับยังไม่ตกนรกหมกไหม้
ทำไมกัน
องค์หญิงเพคะ ท่านคงอยากล้างแค้นด้วยมือท่านเอง
ไม่หรอก ข้าพอแล้ว
หา
เพียงเท่านี้การเดินทางของข้าก็จบลงแล้วจริงๆ
ขอพรจากพระองค์ทรงคุ้มครองราชินีองค์ใหม่
ขอราชินีองค์ใหม่จงมีความรุ่งโรจน์สืบไป
รุ่งโรจน์สืบไป
- ท่านราชินีองค์ใหม่ - คะ
ท่านสัญญาได้หรือไม่
ว่าจะไม่กดขี่พวกเราเหมือนราชาองค์ก่อน
ข้าไม่อยากโดนดูถูกเหยียดหยาม เพียงเพราะยากจนอีกแล้ว
ใช่แล้ว
ทุกท่านคะ
หากพวกท่านเลือกข้า ให้แบกรับหน้าที่ผู้นำของอาณาจักร
ข้าขอสัญญาว่าจะทุ่มเทเต็มที่ เพื่อความสุขของทุกท่านค่ะ
สร้างความเชื่อใจและมิตรภาพ เหนือความเป็นปฏิปักษ์กับอาณาจักรใกล้เคียง
จะไม่ยอมให้มีเด็กๆ ตาย
ต่อให้ต้องทนทุกข์ทรมานกระเสือกกระสนดิ้นรน
ข้าก็ขอสัญญาว่าจะหาทางเจรจา
ที่จะเลี่ยงความขัดแย้งต่อไปอย่างไม่ย่อท้อ
เพื่อเหล่าผู้คนที่ต้องตายจากไป โดยปรารถนาโลกที่ไร้สงคราม
และเพื่อเหล่าผู้คนที่กำลังจะเกิดมา
โดยปรารถนาความสุข
โลกใบนี้…
จะหมดสิ้น ซึ่งความขัดแย้งได้จริงๆ เหรอคะ
ได้ค่ะ
ขอเพียงท่านเห็นด้วย และให้ความร่วมมือ
ถ้างั้นพวกเราขอไว้ใจท่าน และจะไม่ยอมแพ้เช่นกันครับ
- ข้าก็ด้วย - ข้าอีกคน
- ข้าจะเลือกท่านค่ะ - พวกเราด้วย
ขอผู้นำคนใหม่จงมีความรุ่งโรจน์สืบไป
รุ่งโรจน์สืบไป
มวลเมฆาฝากร่องรอยเคลื่อนคล้อย เป็นสีทองกลางท้องนภา
(สการ์เล็ต)
ผ่านพาดยาวไกลสุดขอบฟ้า
ฉายแววสีชาดระเรื่อ
ส่งคำหนึ่งที่เคยสัญญา
เมื่อนานมาแล้วผ่านเสียงกระซิบ
ที่เคยให้คำสาบาน
ว่าเราจะมาพบกันอีกครั้ง
ไออุ่นนั้นจากปลายนิ้ว
ที่เคยสัมผัส
ยังสะท้อนก้องภายในใจฉัน
ตลอดเวลาไม่เคยลับหาย
หรือหลงลืมเลือนไป
ฟากฟ้ากว้างไกลสักเท่าไร
หากแม้ต้องฝ่าห้วงกาลเวลา
ก็จะขอทุ่มทุกอย่าง
ตราบชีวิตยังเดินต่อไป
เพื่อสักวันที่จนสุดปลายทาง
ได้พบเธอ
ได้เคียงข้างดังวันวาน
ใจที่ฝันใฝ่
มีความปรารถนาเดียวที่ยังคอย
เหม่อมองมวลเมฆาฟากฟ้าคราม
เฝ้ารอเวลาอยู่
คำที่เธอเคยพูดไว้
ในดวงใจยังจดจำได้ดี
ส่งแรงผลักดันให้ฉัน
ได้เริ่มออกก้าวเดิน
ต่อให้กายใจนี้เหลือเพียงเถ้าถ่าน
ก็ขอ
แม้เราสองจะมีฟากฟ้าคั่นเอาไว้
ใจนี้ก็ยังคงมีความหวัง
ว่าสุดปลายทางจะพาให้ฉันพบเธอ
ฟากฟ้ากว้างไกลสักเท่าไร
หากแม้ต้องฝ่าห้วงกาลเวลา
ก็จะขอทุ่มทุกอย่าง
ตราบชีวิตยังเดินต่อไป
เพื่อสักวันที่จนสุดปลายทาง
ได้พบเธอ
ได้เคียงข้างดังวันวาน
ฟากฟ้ากว้างไกลสักเท่าไร
ก็จะขอทุ่มทุกอย่าง
เพื่อสักวันที่จนสุดปลายทาง
ได้พบเธอ
ได้เคียงข้างดังวันวาน
ขอเพียงได้อยู่
ข้างเธอ
คำบรรยายโดย สุรวุฒิ นาวา